Güneşli bir gündü yürüdüm bu yolda,
Hatıralar, güzellikler canlandı akılda,
Sevdiğim, ilk aşkım aklıma geldi yine,
Nice anılar var liseye gittiğim yıllarda...

Seni görmek için yürürdüm bu yoldan,
Tabi çekinir korkardın anadan babadan,
Yine de çıkıp bana bakardın balkondan,
Mutluluk bakışları yakalardım yardan...

Seni görmek için dua ederdim uzaktan,
Kırmızı gül koparırdım geçtiğim parktan,
Çok yürüdüm çok geçtim bu sokaktan,
Aşk mı ne insan zevk alıyor bu tattan...

O zamanlar bu kadar ev yoktu sokakta,
İkinci kat yoktu insanlar oturur tek katta,
Görmeye engel olan ev yoktu o tarafta,
Top oynadığımız saha şuradaydı hatta...

İnsan aşkı bulurdu baktığı ağaçta, taşta,
Ulaşmak istediği hayaller dolaşır başta,
Bir güzellik bir doğallık vardı her aşkta,
İnan o zaman yaşanan aşklar çok başka...

Buluştuğumuz parka çıkar sokağın sonu,
İnsanoğlu ezelden beri yaşar bu oyunu,
İstersen sor gençlerin aklında bu konu,
Ah keşke güzellikle bitse her aşkın sonu...

Bak şurada senin için kopardığım güller,
Yine koparmamı bekler sanki bana güler,
Beni kopar aşkına götür mutlu aşklar diler,
Seni düşününce gülmez olur mu yüzler...

Sormaya gerek var mı kırmızı güller niçin?
Bülbül kırmıza güle konup aşkı tattığı için,
Senin güzelliğine daha güzellik kattığı için,
Kırmızı gülleri arardım aşkımı anlattığı için...
................................................................
................................................................
Kırmızı güllerin güzelliğini her gördüğümde,
Sanki bir yara kanamaya başlar çok derinde,
O günler geçti gelmez yeller esiyor yerinde,
Söylemese de her insanın aşkı kalır birinde...

19.04.2018
Hasan Kaya
Eğitimci-Şair-Yazar