Sokak sokak dolandım, bomboş elim cebimde.
Cüzdanda taşıdığım kartım kadar insanım !
Boztepe’nin dibinden Yoroz’ un gölgesinde;
Çalıp söylemesem de ahtım kadar insanım !

Sahtekâr sahtekara kazık atar helâlden,
Esnaf tuzak tartarken, kaçtım pazardan hal’den.
Ne Sırat’ı bilen var, ne de anlayan halden;
Helâl yükü taşıyan, sırtım kadar insanım !

Öfke doluyum öfke, sıkmışım kırık dişi;
Nasıl yalaka olur , çıkar için bir kişi ?
Şişirmiş kul hakkıyla, patlatacak dikişi,
Ağır bir cüsseyse; tartım kadar insanım !

Bir garip alem olmuş bildiğim o sokaklar.
Duymuyor isyanımı kör ve sağır korkaklar..
Tezgah kurulmuş tezgah herkes bizi tokatlar.
Ben de elde ettiğim rantım kadar insanım !

Yıllar oldu görünmez gözlerine baktığın,
Sular seller olup da yollarına aktığın..
Nerede duvarlara o resmini taktığın ?
Sararmış albümdeki bahtım kadar insanım !

Anama öf demedim babayı bilmem zaten!
Hiç bir şey beklemedim uzandığım kardeşten.
Ne umdum neler buldum, gelen giden her eşten !
Hem tuttuğum yeminim, şartım kadar insanım !

Ölüp gitmek kolay da doysam öldüm demeye,
İki üç kişi gerek toprağını örtmeye,
Dost görünürler neden gelir seni gömmeye,
Ne bıraktıysam dilde, tadım kadar insanım !

--2018