İstanbul Ağlıyor

Ey güzel İstanbul hıçkırığın, haykırışın kulağımda

Kaç gece oldu ağlıyor mavi gözlerin

Üzülme!..
Erguvanlar açacak yakında

Yine şenlenecek boğazın

Kıyılarında balıkçılar oltalarını sallayacaklar mavi sulara

Parklarında cıvıl cıvıl çocuk sesleri peşlerinde anneleri

İşçiler ,öğrenciler ,memurlar yine işlerine erkenden gidecekler

Üzülme !..

Çamlıca’da çay sefası , Piyer Loti de kahve molası verecek aileler, sevgililer

Altın boynuz eskisi gibi pırıl pırıl olacak

Topkapı , tüm haşmetiyle tepesinden bakacak Marmara’ya

Ağlama silemem ki !..

Zaman ki, üç kuruşa beş kuruşa adam satarlar

Zaman ki, kursağında ekmek olmayanın ümüğünü sıkarlar

Zaman ki , al takke ver külah,
bana dokunmayan bin yaşasınlar

Beklemektesin herkes gibi altın çağını

Biliyorum;

Bize değil gözyaşın

Ağlamayı öğrenmemiş çocuklara


Hacer Sarıgül