Yaralı anılar bıraktın avuçlarıma,
Ve dört tarafı acıyla cevrili,
yarım yamalak bir rıhtımda demirlemis,
yelkensiz bir gemi..
Kızıl baharların taze fidanları gibi kırılgan yüreğim,
kollarim govdeme ağır gelirken,
tutmaya çalıştığım varlığının saçları kadar uzak,
olmayıșının ucsuz bucaksız evreninde
Fırtınaya kapilmis kar tanesi kadar çaresiz ruhum..

Notaları hiç yazılmamıș bir așk șarkısının
son güftesiyim bu gece,
Bir şeyler eksik hep, bazen bir ses, bazende tek bir hece!
Tınısını kaybetmiș sazım ozanına kızgın,
yaralı bir ceylan aslana yenilmis,
dipsiz kuyularda yaz mevsimi ve sonsuz yalnızlık...

iki dudağının arasına gizlenmiş ölüm...

Konuşsan düșerim dünyandan sussan zulüm...

Hangi günahın eş anlamlısıysan eğer,
yerinden söküp yüreğimi, gözlerinin büyüsünde büyüttün!
Ah vuslata açılan kapım, gönül sızım,
yaktın büsbütün....

Ben denize küsmüș bir gemi,
Sen ulașılamayan en uzak rıhtım!
Ben her gece Șiir șiir severken seni,
Kimbilir Kirpiklerinden kaç șair astım!

iki dudağının arasına gizlenmiş ölüm...

Konuşsan düșerim dünyandan sussan zulüm...