Dağınık şiir

Dağınık günler geceyi toplamaz
Yıldızlar dökülür dağ eteklerine
Ay suya düşer toplamaya erken
Gecikir şafak ertelenir ertesiye

Karınca kışlığını aşkla toplarken
Kışın toprak bağrı yürekten sıcak
Tilki bile yolsuz kalır düşer yola
Hayvanlar da cenk eder durur

Dengesi kendinde kurulu doğa
Hiçbir hayvancık açlıktan ölmez
Her hayvanı öldürür insanoğlu
Hayvanın hayvana yemliği ilahi

Habil Kabilden miras kavgamız
Kitaba göre mi hitaba göre mi
Ayracını kendi koymuş insancık
Elinde baltası boynunda silahı

Dem bu demdir devrana akar
İster kitabını öper isterse yakar
Herkesin şeytani kendinde yatar
Bir ortamı fırsatı görmeye bakar

Bir yüzümüz önde biri karanlık
Birbirimizden çok şey saklıyoruz
Çok bahanelerimiz var aklıyoruz
Yüzü yüzleştirmeye yüzümüz yok

Ahmet Coşkun