AKIBET

Dem olur göçeriz fani alemden,
Nem kalır kubbede sedadan başka.
Gam dolar saçarız kağıt kalemden
Borç nedir şu canı edadan başka...

Topraktır insanın en son durağı,
Ömrümüz ne kısa; sanki kırağı,
Yüz aynayı unutur, saçın tarağı
Payidar kim olur Hüda’dan başka...

Hani ya bir zaman acun dar idi
Etrafın çevirmiş dostlar var idi
Gençliğin ateşi sönmez har idi
Avuçta ne kalır cüdadan başka...

Söndürür gözünde parlayan feri
Akıbet kazanır ecel zaferi
Kılmayın namazım, halim seferi
Elimden ne gelir vedadan başka...

Beşikten mezara kulun yazgısı
Değişmez notası ne de ezgisi
Ibretin alana yeter sezgisi;
Çıkış zor nefsini fedadan başka...

Arifler kusuru bulur özünde,
Cühela kavrulur heva közünde,
Hakikat yolcusu Hakk’ın izinde
Saparsa ne bulur beladan başka...

Tevhide vesile şu dağ taş bile,
Secdede süzülen sessiz yaş bile,
Tacları takınan nice baş bile,
Ne akis bırakır seladan başka...

Tarumar hissen al felek çarkından,
Ayırır seni de evin barkından,
Giydirir kefeni soyup kürkünden
Dönüş yok Refik-i Alâ’dan başka...