Hazan yeli yeni esmeye başlamıştı
Göç vardı öz diyarlara
Ardı sıra kalan kopuk takunyalar
Orta yerde duruyordu
Kanlı sazak gibi sancıyordu sol yanımda
Yârdan kalma anılar



Adeta
Kanayan gecenin örtüsü misali
Sıkışıyor Baykuş ötmeleri arasına
Uğursuzca beni kasıp kavuran
Rüyalarıma kabus olan bir çift göz
Yine tutunamayan saadet dileklerim
Bir bir kayıyor yıldızlar arsından
Hercai arzularım yitip gidiyor ardından
Kalakalıyor bana viran kentin tüm ağrıları



Gözlerim nemlenir vakit geçtikçe
Gözyaşımın kekremsi tadı
Bir hoş eder mülteci damağımı
Bir çocuk ölür yüreğimde beraberin de
Ümitlerim gömülür
İçimdeki etrafı kanlı surlarla örülü
Çocuk mezarlığına
Yitiririm sessizliğimi
Kaybederim metanetimi



Salarım kendimi karanlık gecenin koynuna
Poyraz başlar yüzümü dövmeye
Ardımı lodos yıkar gider
Ve sonunda karayel dondurur tüm benliğimi
Batarım Özlem denizinde
Biçare bir halde



Ayıldığımda sancılarım taze durur
Kanlı sazak gibi eser gene içerime





NİLÜFER SARP..
27.ŞUBAT.2018