Kardeşlik

Seninle savaşmadık mı, Sarıkamış’da kol kola,
Cepheden cepheye koştuk, türkü için verdik mola.
Kimse seni sevemez ki, benim kadar arkadaşca,
Dostum, bunu unuttun da, o mavzerin bana atar.

Nasıl münafık olursun, bırakıp da pak dününü?
Sakın Selâattin Eyüp duymasın bu ettiğini!
Nazarlar mı deydi sana; bana kusarsın kinini?
Mertlik mi kaldı meydanda, bir dost diğerini satar.

Muhapbetin çok da arttı, garptan esen yele karşı,
Çanakkale’de görmüştük, garptan esen kara kışı.
Hâlâ da ögrenmedin mi, çirkef garbın içi dışı?
Onlar ne şeytana benzer; boyunda suç katar katar.

Kanın kanımla karıştı. Unuttun mu kankardeşim?
Şimdiler fena vurursun, zoruma gidiyor işin,
Hangi taşı kaldırdıysam, mezarım senledir benim;
Senin deden benim dedem, hep koyun koyuna yatar.

Kâlbimizin yamacında, bir dost vardı, çekip gitti,
Bu kadar çok bozkurt varken, bir ite değişti bizi.
Küsüşsek de sarılalım, nerde kaldı o bırati?
Bu savaşa ne gerek var, kardeşlik bizlere yeter.

bıratî: kardeşlik demek

01.03.2018

Mehmet Semercio