Ömrümün bittiğini nasılda fark edemedim
Yılların çabucak kayıp gittiğini pamaklarımın arasından
Nasılda hiç düşünemedim sonumun ölüm olacağını
Ne kadar küçüktüm ne kadar mahsun
Türlü türlü hayalini kurardım mutluluğun
Hey gidi annem heyy
Beni neden doğurdun
Hayat görkemini kaybetmiş
Bu sen misin yaşamak, bumu huzurun?
Gözüme karanlık yaklaşıyor Aşk
Hani nerde umudun?
Bu defa fena tökezledim bu defa kalkış yok
Tükeniyorum anne,elimi tutanlar yalan oldu
Bende bu kadar yanlışın içinde talan
Bir gölgedir ki sarmış etrafımı hiç sorma
Hasret kaldım pembe rüyalı derin uykulara
Artık hep kabus görüyorum anne
İster hayra yor ister yorma
Tadı kalmadı be anne
Canım bişey istemiyor
Pek bişeyde zevk vermiyor
İçkide içiyorum sigarada
Belki hakkını helal etmezsin bana ama
En azından yalan yok dilimde korkma
Bazen sokaklara atıyorum kendimi
Kaybettiğim gençliğimi arıyorum
Hani bir arkadaş görsem sorucam nerde diye
Yok be anne
Herkes tıkılmış kalmış dünya denen kafese
Yaralı caddeleri yorgan yaptım sırtıma
Yıldızlar yastık toprak döşek
İstanbul da tükeniyorum parça parça ,tek tek
Neyse ben kaybettim anne
Sıradan hayallerime yenik düştü gençliğim
Artık eskisi kadar gençte değilim
İnan bana bir limanım yok sığınacağım
Ve senin bir oğlun yok öpüp koklayacağın
Hoşçakal Annem cennetten gelen meleğim
ben düşlerimde hep o büyümeyen mahsun çocuk olarak kalacağım