Bin yıllık bir çınarın yeni filiziyim ben,
Dallarımı budayan elleri unutmadım..
Nurlu medeniyetin oğluyum, kızıyım ben,
Yabana esir düşmüş illeri unutmadım..

Düğümü çözülecek aşkın çıkınındayım,
Bir zağlı kılıcım ki tarihin kınındayım,
Zalimlerin aklında, gayri yakınındayım,
Yılan gibi zehirli dilleri unutmadım..

Bir sürgün yaşadım ki kaderin gurbetinde,
Yetimin rüyasında, mazlumun hasretinde,
Ecdadın ebed-müddet o şanlı devletinde,
Üç kıtaya saçtığım gülleri unutmadım..

Yürekler kundaklanmış, gördüm fitne-fesadı,
Gözyaşı, acı oldu coğrafyamın hasadı,
Bağrımda Dicle, Fırat kardeşliğe susadı,
Tunalar hayalimde, Nilleri unutmadım..

Baş olmuş katilleri huzurun, adaletin,
İnsanlığın boynunda ilmeği sefaletin,
Kapkara vicdanların, eğreti asaletin,
Taktığı maskeleri, tülleri unutmadım..

Gönül dosta verdiğim kutlu sözün borcunda,
İman vardı sevgimin, sanatımın harcında,
O hudut boylarında, destanların burcunda,
Bayrağımla dertleşen yelleri unutmadım..

Kafkaslarda kartallar yine beni soruyor,
Viyana önlerinde nal izlerim duruyor,
Yemenlerde ölmedim, hala nabzım vuruyor,
İçimde sakladığım çölleri unutmadım..

Mukaddes beldelerin, Hakk’ın hizmetkarıyım,
Topkapı sarayında Yavuz adlı kariyim,
Eşiğinde bekleyen ruhun ahuzarıyım,
Hicranıyla döktüğüm selleri unutmadım..

Kızıl elma ülkümüz, yiğit sevdamız vardı,
Cihangirin gözünde dünya mendil kadardı,
Bu ufuklar hilalin rüzgarlarına dardı,
Garbın derya dediği gölleri unutmadım..

Sadaka taşlarında, merhamet bağındayım,
Payitaht İstanbul’da, sultan otağındayım,
Sefer hazırlığında, Fatih’in çağındayım,
Ey anka doğacağım külleri unutmadım..
Servet Yüksel