yazın rengi kışın gölgesi
Anlamaz bu insanlar gönül derdini
düş hayal boşu çaba etme
hayat yolunda kimseye değmez işte

şuramızda kaldı tüm hevesler
Ne içki ne tatlı bir söz etmez teselli
çok gördük duyduk ezbere konuşanları
Egosuna esir olmuş zavallıları

Yolundaki ağaçları sula susuz kalmasın
Dallarını sağlam tut sarılan düşmesin
Her nasihati ver kendi kendine
Bastığın yerler son adımın olmasın

Ben bilirim deme benlik duygun olmasın
İnsanları çok düşünme kalbin kırılmasın
yolun ya uzun yahut kısa şu alemde
Emaneti yorma üzme yıpratma
Bir başka bahara düşecek cemreler kalsın...