0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
943
Okunma
Annemin sesi
Sıcak ekmek buğusuydu
Gülüşü
Bin muhteşem güneş
Her tan vakti ilk işi
Uyandırmaktı güneşi
Bağdaş kurup eşiğe
Umutlarını geçirip iğneye
Eprimiş bir ömrü onarırdı
Bir gül yaprağı ile
Nasıl tutsaydı ki yama
Ömre gün yaprağı eklenmeyince…
*
Baba ocağına düşünce ateş
Anneler şimdi kırık birer dal
Annelerin sesleri, bir gurup vakti
Düşer göçmen kuşların peşine
Yiter gülüşlerinde güneşler
Yiter nefesleri
Umutları yok yarınlara
Beklemek boşunadır
Kınalı kuzuları, koç yiğitleri
Oysa
Yar koynuna girer gibiydi gidişleri
Günlerinin yaprakları
Nasıl da apansız tükeniverdi
Anaların artık
Gülleri yok ki yamamaya
Ki o güller
Zamansız düştüler toprağa…
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
