Kıymetli zaman :
güzel günlerin anahtarını
nereye gizlemiş olabilir di ki ?
biz ne ovalar , daglar aştık
uçurumun kenarından döndük
düştük o anahtarın peşine...

yalnız değildik hayat yolunda ,
mutlulugu bulduğumuzda paylaşacak dostlar edindik
hasırlarda birlikte gocunmadan oturduk...

O dostlar ki ;
yarım ekmeklerini hiç çekinmeden paylaşmışlardı
vaadler istemeden ,
şahitler dinlemeden,
kefiller aramadan ...

kapımızı çalan azalıyor gittikçe ,
kızarmış ekmek kokusu gelmiyor artık komşulardan
dolu küplerimiz dibe indi,
son bir bardak çayı ortaklaşa içtigimiz
Yolculuğa beraber çıktığımız dostlarımız nerde?

acılar daha azalır ,
sevinçler daha da büyürdü
paylaştıkça ;
benzimiz sararsa da
aramaktan vazgeçtik
o anahtarı ;
yürek çarpıntımız kalmadıkça
etrafımız tenhalaştıkça .

Nuran Karaca
14.1.2018....10