1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1928
Okunma
Siyahına bürünür mavi kent,
bir otobüs camından dışarıyı izlerken...
Süzülüp gidersin kentten kente.
Işıkların o pürüzsüz güzelliğini
uzun yollarda tanıdım ben.
Burada, önce bir uğultudur uzaktan gelen...
Geçen bahardan kalan ağaçların
rüzgârla fısıldadığı bir ilahidir, anlarım.
Sonra bir renk cümbüşü belirir uzaktan;
mavi desen mavi,
yeşil desen yeşil,
sarı desen sarı...
Mavi kentin ışıklarıdır onlar.
Akşam çökerken güneştir ufukta izlenen,
her gece ay ve yıldızlardır semayı süsleyen...
Bir sahil kordonundan başlar yolculuk,
sonsuz bir ışık çizgisine doğru sürer gider.
Geçer mavi kentin ışıklarından;
ve kara kentin bir sokağında durur zaman...
Mesut Tütüncüler 2000
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz