Bilmiyorsan Makam-ı Aşkı, kulak ver, gel beri:
Aşkın makamı, evvela nefsini bilmektir.
O’nun hükmettiği yerde hevese tâbi olunmaz.
Nice âşıklar gelip geçti bu dünyadan...
O’nun varlığında nefis, hâlini bilmektir.

Bilmiyorsan Makam-ı Aşkı, kulak ver, gel beri:
Aşkın makamı, mutlak bir yokluktur.
O’nun huzurunda benlik ile var olunmaz.
Nice yârenler bu fenada kaybolup gitti...
O’nun olduğu demde varlıktan iz bulunmaz.

Bilmiyorsan Makam-ı Aşkı, kulak ver, gel beri:
Aşkın makamı, birliğe ermek, tevhittir.
O’nun dergâhında ikiliğe yer kalmaz.
Nifaktır nice kardeşin arasına sızan...
O’nun menzilinde hasede geçit bulunmaz.

Bilmiyorsan Makam-ı Aşkı, kulak ver, gel beri:
Aşkın makamı, engin bir merhamet, bir aftır.
O’nun ikliminde nefret barınamaz.
Körleşir nice benlikler o nûr karşısında...
O’nun tecellisinde gözde perde bulunmaz.

Hâlâ bilmiyorsan Makam-ı Aşkı, kulak ver, gel beri:
Aşkın makamı uzlettir; uzlet ise üç safhada sırdır:
Önce halkın şerrinden köşene çekilmektir,
Sonra halkı kendi şerrinden emin kılmaktır,
Nihayetinde Yaratan ile hemhâl olup bir olmaktır...

Dışarıda nice yangınlar çıkar, yanar canlar tutuşur;
Fakat o makama erenin gönlünde yangınlar son bulmaz.