Halkın derdi, sosyal yaram
Aciz kaldım, yok bir çarem
Herkesin derdi; Başka, başka
Hay etsem ;Kim gelir hayıma

Aklımda, gül dudak varken
Mevki, makam, tene; Yarken
Mal, mülk, aslıyı; Seviyorken
Memleket meselesi, neyime

Desem; Aynı gemide yolcuyum
Gemi batsa, ölenlerden biriyim
Tesadüfen yaşayanların seyriyim
Çernobil’i akıtsalarda, çayıma

Mecnun kınama; Leyla, kara diye
Mikroptan aşı yaparlar, çare diye
Napolyon ’a mal edilir ‘para, para’ diye
Ondan beter, ne demeli köyüme

Göz görür, gönül halle konuşur
Ta Kalu beladan, ruhlar tanışır,
Akıl kovar, kalp sevdiğine yanaşır
Zaafların düşse de, aşkım payıma

Sağcı sağı ,solcu solu; Bilmez
Atatürkcü,Atatürkü anlmaz
Herkes konuşur, kimse dinlemez
Halkım ’Nen’ çalıyorlar;Uyuma

Yarsuadım; Şahabendeyim şaha
Geceler müjde imiş, sabaha
Aşık bir dost ararım, Allaha
Nefesi can olsun can; Canan neyime


nen;ninnin yerel bazı lehçelerde kullanılan hali