Üzerimde dünya dolusu sorumluluklarım var.
Ve sınavımın kolay geçmiyeceğini biliyorum.
Bazen düşünüyorum bütün geçmişimi
Ne çok üzülmüşüm,
Ne çok alışkanlıklarım varmış.
Oysa ki davranışlarmış insanı insan yapan,
Merhamet ve şevkat ayakta tutan.
Eskiden sokaklarda yürürken
Attığım her adımı hızlı atar
Vardığım yere işte geldim diye gülümserdim.
Ruhumu şöyle bir yokladım
Hepsi bir yangın külü gibi avuçlarımda.
Kendime şanssızım diyemem, talihliyim..
Bir defterin yapraklarında
Bir şiirde oluşan kilometreler var.
Tartışmasız imgelerle süslenen.
Uçabildigim kadar kanatlarım,
Dokunabildigim kadar gökyüzüm var.
Ortak kurduğum hayatlar,
Çocukluğumun orda kalan kentleri,
İçimde göçebe taşınan evler var.
Çicek pazarında gülümseyen küçük bir çocuk var.
Büyük tutkuyla aradığım şevkat..
Gözlerde sevgiyi hissedip
Çocukluğumla elele gezintilerde
Biliyorum ki bir adım öndeyim.
Her gün gösterdigim çabayla
İçimde tek kelime merhamet agacı var.