YAŞADIĞIM YILLAR

Adıma dediler çocuk
Yaşadığım yıllar yokluk
Sevgiyle ısınan evde
Az gelirdi çoktan zorluk

Tek odalı bizim evde
Camlarında yoktu perde
Ananım kurban oluşu
İyi gelirdi her derde

Bir döşekte üç beş kardeş
Görmez bizi doğan güneş
Isıtır bütün odayı
Vücudumuz daki ateş

Tandırda pişer ekmeyim
El işinde hep kömeğim
Okulda beslenmem oldu
Tulum peynirli dürmeğim

Öğretmende yoktu insaf
Kağıt kalem hepsi israf
koltuğum da yoksa tezek
Tuhaf karşılardı çok tuhaf

Karın kışın soğuğunda
Üst baş yırtık yokluğunda
Kara lastik buz keserdi
Ayaz vurup donduğunda

Evde bekler işler seni
Kim verir koyuna yemi
Bunca telaş arasında
Akla gelmez ev ödevi

Gece karanlık bir oda da
Gaz lambası ışığında
Hecelerdim alfabeyi
Hane halkı yattığında

Bilmedim neydi ergenlik
Yamalı pantol tam benlik
Alınan ayakkabılar
Hep bir sonraki senelik

Özlemle andığım yıllar
Tamda yaşadığım yıllar
Eksikleri düşünürken
Fazla yaşadığım yıllar.

ibrahim Hündür
20/11/2017