0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1513
Okunma

Serin mi serin bir bahar günüydü
Sarmıştı etrafı papatyaların kokusu
Yankılıyordu kekliklerin yürek parçalayan sesi
İnip kalkıyordu kuşlar yemyeşil ekinlerin içinden
Kırmızı eski bir minibüs
Önce indi amcam
Arkasından dedem
Gelmişlerdi Nizip’ten
Açtı dolmuşun arka kapısını
Kucakladı koca siyah beyaz televizyonu
Koydu odanın ortasına
Süsledi televizyonu nenem
Bir gelin gibi
Amcam üç gün ayarladı ancak antenini
Akşam oldu mu yavaş yavaş damlardı odaya
Bağ bahçeden dönen köylüler
Adettendi
Otururdu aşağıya küçükler
Ama hiç biri uzatmazdı ayaklarını
Ayıptı
Çıt çıkmazdı başladı mı haberler
Bıkmadan usanmadan
Seyrederdik TRT’yi her gün
Başka kanal yoktu zaten
Sürülürdü köze yemen kahvesi
Kokusu sarardı bütün odayı
Verilirdi önce büyüklere
Daha sonra askerlik yapanlara
İrfan GÖRGÜN
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.