Ben,
Aşk olup,
Yüreğine akınca,
Beni anlayacaksın.

Eriyince kafesler,
Sihri kaybolacak,yalnızlığın.
Pamuk gibi eller,dokunacak,
Tarif edemediğim,göz yaşlarıma.

Mutluluğu bile ödünç aldım,
Zamansız hayallerimden,
Hiç yakışmadı,biliyorum,
Sonradan çizdiğim,gülümseyişler.

Umudun kaybı,
Belki de benim,
Aşkın hüzünlenişi ise,
Senin kaybın.

Tüm mavisiyle deniz,
Bir su birikintisi,
Artık,yüreğimde.
Varılacak limanları da yok,şimdi.

Ağlıyorum,hiç durmadan,
Enginliğine ulaşsın diye,mavisiyle bir deniz.
Rüzgarları sakladım,bulutlara,
Dinginliğinde bulurum diye,belki aşkı.

Hangi,gökyüzüne salsam,
Çocukluğumdan kalan,uçurtmaları,
Hangi,renklerimi boyasam,
Boynu bükük gökkuşağına.


Sessizliği kilitledim,
İsyanlarıyla,yüreğime.
Feda ediyorum,bu yüreği,
Senin olduğun aşklara.

Kanatları yok,özgürlüğün,
Hepsini kırdım.
En saf halini bıraktım,
Özgürlüğe,sevginin.

Şimdi,
Hissedebilirisin aşkımı,
Ama,ben hissedebilir miyim?,bilmiyorum,
Senin aşkını.