Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
bu kıyılar bizim bu uçsuz ufuk şu gök kuşlar ve balıklar..ikimizin
bazen deniz kızı oluyorsun böyle pulların kayıp gidiyor avucumda hoop dalgalara karışıp..derinlere
kıyılarında seni bekliyorum sonra hiçbir gel git fikrimi çelmiyor ve ayın her hali..beklemeye müsait dolunayda daha çok
bekleyiş uzadıkça sabrın saçları kısalıyor çizgili pijamaya dönen bir ufkun belirsizliği mesafe algısını yok etse de kimi zaman solumda edindiğin yeri soğutmadım hatta sensiz düşen yağmurlardan romantik olanları biriktirdim avuçlarımda ki zaten gelecektin..biliyorum
sudan çıkmış balık misali yığılacaktın kollarıma
sonra
anlatacaktın su hikayeni sen anlattıkça sudan sebepler devşirecektim suni tenefüse bahane olsun diye kuş geçecekti gök yüzünden
denizden kız almak gibi bu pullarını tek tek sıyırmak gibi..balık etinden nefesim doldukça içine ciğerin olmak gibi bir boyuttan başka bir boyuta geçerken alkış tutması gibi aşka gelmesi belki..kıyıyı okşayan dalgalar sakinleşmek ister şimdi değil mi
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
dolunay şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
dolunay şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
nereme baksam orada doğuyorsun
selam ve saygılar,