Türkan!..


Neden şimdi ayrı düştük,
Söyle bunlar neden-niçin?
Ayrılığı senle tattım tadalı,
Gülmem Türkan, gülmem niçin..

Kaş yapayım derken ben,
Gözmü çıkardım bilmeden,
Bir mendilini bile vermeden,
Ayrıldın Türkan, ayrıldık niçin..

Gözlerinde vardı koca dünya,
Derin baktıkça, başkaca hülya,
Şimdi elime geçen sensizlik ya,
Koptun Türkan, koptun niçin...

Al yazmanın altındaki saçların,
Hedefe vuran oktur, o kaşların,
Şimdi bilmem nerede, yaşların,
Eskidin Türkan, eskimen niçin...

Seni değiştirememek acımdı,
Görmezden gelmek harcındı,
Mutluluğa giden yol sancımdı,
Yokluğun Türkan, yokluğun niçin...

Kendi süzgecinden geçirirken,
Aşkı hiçledin, demedin, erken,
Uzaktan, el sallayıp, giderken,
Enkazım Türkan, enkazım niçin...

Çektim, gidişi dedim kaderimse,
Sevdiğim gonca gül şimdi elinse,
Adalettende bahsetmesin, kimse,
Yanmışım Türkan, yanarım niçin...

Uçarcasına koşuyordum adına,
Dudağının, bakamadım tadına,
Can pahasına direndim inadına,
Yola gelmen Türkan, gelmen niçin...

Gördüğüm gün, aşk günüydü,
Cazibem kendince büyülüydü,
Yolun, bembeyazdı, ütülüydü,
Yürürüm Türkan, yürüdüm niçin...

Yılmam ben, tozdan-dumandan,
Bıkmadım içimdeki şu amandan,
Seni istedim bil, geçen zamandan,
Dönsen Türkan, dönmedin niçin...


Veysel Kimene
Sevda Şairi
(Kemal Yenice)

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.