I. BEND
Sonsuzluğun koyunda bilinmezde nerdeyim?
Var ettiğin biçimde alemlerde surdayım.

Dünya denen kafeste yaşarken düşüncesiz,
Yoksan eğer yanımda karanlıkta yardayım.

Sormaz mısın bakıpta şu gökler, güneş ve ay,
Eflakta nerdeyim ki? görünmezde zirdeyim.

Bilsen büyüklüğünde ne sırlar barındırır,
Bulmak için seferde bilincimle turdayım.

Gel-gitlerin selinde o sonsuz uzaydayım,
Der-kâr olan şu çarkta bulunmaz saraydayım.

II. BEND
Ecram döner usulca düzen şaşmadan gider,
Boş işlerin peşinde koşarken zaman biter.

İnsan biraz düşünse cevaplar uzak değil.
Evren nasıl oluştu bilirsen akıl yeter.

Şaşmaz mizan bu işte, düzen kurdu el melik,
Her türlü mahlukatta taat tesbihat eder.

Anlar adem zamanla cihan zorlu imtihan.
Heyhat! ki sonlu demde hayat kaybolur yiter.

Gel-gitlerin selinde o sonsuz uzaydayım,
Der -kâr olan şu çarkta bulunmaz saraydayım.

III. BEND
Şeksiz düşüncesizce yaşarsan hayat hüzün.
Durmak için huzurda olur sanma hiç yüzün.

Esrarlı dehri dûnde bulunmaz ki haysiyet.
Aldanma, gölge olma erenden sakın sözün.

Nefsinle harlanıp da kırılmazsa zincirin,
Eyvah ki eyyamında baharlar olur güzün.

Eğlenme dünyalıkla eder sanma bahtiyar,
Bir müşti toprağınla hesapsız doyar gözün.

Gel -gitlerin selinde o sonsuz uzaydayım,
Der -kâr olan şu çarkta bulunmaz saraydayım.

IV. BEND
Kimsin nesin ki burda? Diyorsun ölüm yalan.
Ah ! Sen ki derya içre köpüksün sönüp kalan.

Her mahlukat sonunda verir zerreden hesap,
Herdem kalır azapta bilinmezde yol alan.

Ağlar mı içli içli umarsızca gözlerin,
Aşkınla yandığımda dumansız ateş salan.

Sen handa mutlulukla yaşarken huzur-aver,
Devran döner ahenkle o hayydır ebed olan.

Gel -gitlerin selinde o sonsuz uzaydayım,
Der-kâr olan şu çarkta bulunmaz saraydayım.

NECİBE ÇETİNKAYA

ARUZ : mef’ûlü / fâilâtü / mefâilü / fâilün
ÖZLEŞİM -HECE : 7 + 7 = 14