Korkuyorum ;
Yüzümün Gülmesinden,
Mutlu Olmaktan,
Korkuyorum...

Neye Sarılsam Elimde Kalmasından Korkuyorum,
Bilmem Kaç İklim Yaşıyorum Geçen Her Dakika da…

Bilmem Kaç Yaprak Düşüyor Avuçlarıma…
Bir Çocuğun Masumiyetine Sığınıyorum,
Ve Vuruluyor Ayaklarıma Prangalar !!!

Gün Bitiyor, Aşk Dediğim Yar Güneş Gibi Batıyor Dağların Ardına,
Gün Bitiyor Ben Karanlıklara Gömülüyorum. Özlemlerimi Duymuyor Kimse..

Çaresiz, Yutkunuyorum Gecenin Tenhalığında,
Gün Bitiyor.
Ayrılıklar ve Özlemler Başlıyor,
Göz Yaşlarım Düşüyor, Sevdamın Her Santimetre Karesine;

Derin Bir Keder Boğuyor Beni,
El Pençe Direniyorum,
Nefesim Kesiliyor;
Ama Kimse Özlemlerimi, Feryadımı Duymuyor
Umudum Tutsak Dillerde;

Artık Martılar Uçmuyor Öyle Rüzgâra…
Bilmem Hangi Şehire Göç Etmek İstiyorum
Yüreğimde İki Dirhem Sancı, Vurulmuşum,
Lisanım Yaralı, Sinem Yaralı..

Öylece Durup, Kalıyorum Bu Sevda Coğrafyasında.
Göç Etmek İstiyorum Uzaktan Uzağa,
Nefes Alabilmek İçin;
Aradığım Özgürlüğe Kavuşabilmek İçin
Korkuyorum …
Bir Kez Daha Bu Şehre Yenik Düşmekten,
Korkuyorum ..

Gece, Ne Uzun Yüreği Sevdayla Yananlara;
Derken, Bulutlar Eşlik Ediyor Gözlerime,
Tıpkı Gözlerimdeki Gibi Düşüyor Toprağa Damla Damla Hareler...

Bilinmez Bir Yolculuğa Çıkıyorum Bu Sevda Ormanında;
İnsanların Sığ Dünyalarından Ayrılıyorum,
Bir Anlam Arıyorum Her Şeyin Çıplaklığında,
Zemheri Ayazları Dağlıyor Yüreğimi
Anlatamıyorum...

Hüseyin ÇIPLAK
O2.03..2014 Saat: 19:15 - İstanbul
Göztepe Eğitim Araştırma Hastanesi