![]() BEN KÖYÜMÜ ÇOK ÖZLEDİM
Yağ, yumurta satırları
Yük taşıyan katırların Sorulmaz mı hatırları? Uğrak olan yatırların. Yolu yokuş yorulurduk Ben köyümü çok özledim. İsli lüküs yanar gece Ocakbaşı tüter gece Kirman durmaz döner gece Tüm yorgunluk diner gece Sofralara kurulurduk Ben köyümü çok özledim. Tavandaki yoluk tahta Sepetleri sallandırır İçindeki zerzevatlar, Bakan gözü ballandırır. Yer döşeğinde uyurduk Uyku çöker durulurduk Ben köyümü çok özledim. Sabah beller kuşaklanır Tepelikler saçaklanır Ahır, tarla uşaklanır Tahta yayık bin şaklanır Tereyağı topaklanır Ayranına bayılırdık Ben köyümü çok özledim. Pıt mıt çörek azığında At yuları kazığında Kar eksilmez hiç dağında Hürmet vardı otağında Yola çıkar avlanırdık Ben köyümü çok özledim. Geremanda nohut yolmak Yerde gökte mantar bulmak Yağmur yağsa kelik kurmak İmeceydi köylü olmak Çam pozakla ısınırdık Ben köyümü çok özledim. Alıçlardan kolye yapar Yosunlardan kına yakar Kulaklara kiraz takar At sırtında caka satar Efeliğe yumulurduk Ben köyümü çok özledim... Düzlüğünde madımaklar Kirazdere dutu saklar Tevnü, tarak günlük taklar Tepesinde alnı aklar Ambarında saklanırdık Ben köyümü çok özledim. Buğdayının kokusuna Doyum olmaz dokusuna Yolu izi yokuş ama Deresinde yüzer suna Çaylıktaki buzlu suya Kan ter ile yumulurduk Ben köyümü çok özledim. Tarla tapan bozmuş şimdi Yufka somun olmuş şimdi Evde çeşme varmış şimdi Tıkır, banma kalkmış şimdi Cereyan, yolu varmış amma Uğrayanı azmış şimdi. Çocuklukta avutulduk Ben köyümü çok özledim. Yağsüzenmiş eski adı Uğramamış hakim, kadı Baltacı Mehmet sanı Hafsalamda kaldı yadı Şehre göçtük unutulduk Ben köyümü çok özledim. ÜLKÜ KARA 26 Ağustos 2017 Bursa Satır: sitil de denilen küçük bakır veya alüminyum bakraç Kirman: yün eğirme aracı Tepelik: köy kadınlarının başörtülerini örtmeden önce başlarının ön kısmına yerleştirdikleri alınlarına doğru gümüş paralar ve boncuklar sallanan ziynet eşyası. Pıt mıt: Düz ele gelen minik tahtaya vura vura büyütülen bir çeşit bazlama ..yapilirken çıkan sesden almış adını Gereman: Köy yaylasının adı Kelik: Ani yağmurlardan korunmak ve yatmak için çalı, çırpı, kıl kilimden kurulan yayla korunağı. Pozak: Kozalağın bizim köydeki adı. Efelik: bir çeşit yenilebilir ot..(.bu şiirimde iki anlamda da kullandım...hem yemek anlamında hem efelenmek anlamında.) Kirazdere: köyün en sulak dere kenarı..dere boyunca .bol kiraz yetiştiği için bu adı almıştır...Nadiren dut vardır..( o yüzden Kirazdere dutu saklar dedim) Tevnü: El yapımı dokuma tezgahı...kıl kilimler dokunur.onlardan heybe de yapılır... Çaylık: Köyün buz gibi suyu olan tek merası.. Tıkır: tahta su kabı Banma: Ekin buğday kaynatılan, evlerde su biriktirilen büyük bakır kazanlar. Yağsüzen: Eskiden köyümüzün geçim kaynağı haşhaş yağı çıkarmakmiş...o yüzden tüm köylü haşhaş eker ve kırarmış...devlet tarafindan uretimi yasaklanınca tahıla dönmüş...en çok buğday, nohut ve yeşil mercimek üretilmiş...tabiki böylece Yağsüzen ismi de zamanla değişmiş... |