Yine hasret düştü gönül şehrine,
Hangi can dayanır gurbet kahrına,
Hissiyatlar dönmüş mahşer yerine,
Çağlaya, çağlaya göz elden gitti.

Ne tez hazan değdi ömür bağına,
Bir türlü gelmeyen gençlik çağına,
Kapıldım giderim dert ırmağına,
Baharı beklerken güz elden gitti.

Gecelerim zindan günüm karanlık,
Girdiğim her yolun sonu pişmanlık,
Bir ara bir umut vardı bir anlık,
İşte bu dediğim kız elden gitti.

Cakası can yakar,abus savruğun,,
Sözü senet olmuş süslü lavuğun,
Peşine koşarken uyuz tavuğun,
Bulgur pilavında kaz elden gitti.

Kıray çağlarıma garip hal oldu,
Geçmişten bu güne hazin yol oldu,
Gitme diyemedim dilim lal oldu,
O civan oğlanım tez elden gitti.

Horlayıp geçmişi kaynaşamadık,
Yarına bir türlü alışamadık,
İnsanız insanca konuşamadık,
Sohbet elden gitti söz elden gitti.

Cevdet Altay…..30.07.2017