mutluluğu bir yudum da olsa tatsaydım ellerinden
bulurdum huzuru gözlerinde ey sevgili
hissetmek ve daha da yaşamak isterdim seni
bırakırdım kurumaya kahır çiçeklerini
sana yazıyorum hasretimi kelimelerde
perde gibi kapatma o ceylan gözlerini
son noktayı koymasın
kirpiklerinin arasından süzülen yaş taneleri
gözyaşların avutmasın sen diye çarpan yüreğimi
gülüşlerinle öp beni
bir gözüm diğerinden kıskansın seni
sana olan sevgimi sunuyorum yüreğimden
nefesimde bir yudumsun kurumuş dudaklarımda
zehir olsa içerdim elinden hayat iksirim diye
söndürdüm odamın tüm ışıklarını
kalayım karanlıklarda
alışır gözlerim karanlığa acıları kilitle üstüme
varlığının önünde sonlansın ömrüm
sen yoksan ben zaten bir hiçim
elinden olursa eğer ölüm
ödüldür benim için
gecenin en karanlığında seninleyim
bir içimlik sigaramın son nefesindeyim
adını gözyaşlarımla yazdım yüreğime aşkım
yanardı bedenin ısıtırdı ayaz geceleri
sen bıraktın boğazıma düğümlenen heceleri
sana ne zaman yaklaşmaya kalksam
erişilmez bir uçurum gülüydün benim için
çünkü sen benim yüreğime örülmüş ölümsüzlüğümdün...




Refik
05.06.2017
İstanbul