Çıplak hayalleri ile kimsesiz
Adına gündüz denen gecelerde
Fırtınalar kasırgalar tufanlar biriktiren
Teğet geçtiğim mutlulukların kıyısında
Yorgun
Bihtap
Çaresiz hallerimle
Neyim ben

Ardına kadar açıktı sana yüreğim
Sürgüsüz kapılar ardında hep seni bekledim
Yıkık zamanlar alacaklı gibi
Üstüme Üstüme gelmekte
Oysa kimliksiz sevda düşünün
Tek suçlusu benim biliyorum
Şimdi sana tutuklu
Sevdana sürgün
Umutlarım firari
Neyim ben

Hiç bir yağmur ıslatmaz yanaklarımı
Kırıktır gönül çeşmemin kurnası
Bir sevi yangınıdır taşar içerimden
Süzülür dertlerim ömrün süzgecinde
Kırgın
Solgun
Dalgın hallerimle
Neyim ben

Özgürlüğü arar kanadı kırık kuş
Ütopyalar yaratır boğum boğum özlemler
Dile gelmez kurumuş dallar
Tel örgülerle çevrili şimdi yürekler
Yasakların koynundayım
Yersiz
Yurtsuz
Mekansız
Neyim ben

İçimin kurşunlarını döküyorum
Telsiz duvaksız bir düğünde
Yüreğimin bordasına vuran seslerle
Gündüzde kalmış bir ateş böceğiyim sanki
Sığ sularda kaybolmuş bir yunus gibi
Çaresiz çırpınarak
Bekliyorum
Neyim ben