Siyah-beyaz düşler,
Tutsak edilebirmi hayaller,
Peki ya umutlar?....

Sokakları denize açılan,
Şehirler gibi biliyorum.
Bazı insanların da,
Denize kıyısı var....

Biz beklemeyi seviyoruz,
Mevzu gemi değil.
Beklerken,
Güzel olsun aşk....

Baktığımız dağlara benzeriz biraz,
Biraz da,
Sustuğumuz her şeye....

Ne güzel gün,
Belki de sabah,
Yeniden hatırlamaktır yaşamayı,
Nedir dedim, bu yaşamak?
Bir düş dedi, bir kaç an....

An gelir,
Yol da sen olursun,
Yolcu da.
Yol nerede biter,
Sen nerede başlarsın,
Şehir nerede biter....

Hikayesi hiç yazılmamış,
Aşk’lara dair,
Varmıydık,
Belki biraz....

Güneş doğar,
Güneş batar.
Ama insanlar görmez bazen.
Karanlık sandığın o yol,
Belki de aydınlığa açılıyordur....

Adsız bazı şeyler,
Yağmur yemiş denizler misali,
Güzel olsun aşk.
Sevdiğim çiçek adları gibi,
Sevdiğim sokak adları gibi,
Tüm sevdiklerimin adları gibi,
Adınız geliyor aklıma....

Saklı durur,
Bazen büyük şeyler.
Küçücük satırlarda....

Sen yine de,
Bir parantezin açık ucunda ol,
Mavi ol,
Ne varsa,
Selam olsun hepsine.
Mavi ol,
Siyah-beyaz düşlerimde.....

Hüseyin Çıplak
20.04.2017