Adı Hasret koyulmuş, ömrü yadel sayarım
Sevda paslı hançerle yaralar durur beni
Özlemini çeksem de aşka bedel sayarım
Vuslatı elden ele tutar savurur beni

Başım yastığa koysam yastık bile taş olur
Gözümü kırptığım an, kirpiğim de yaş olur
Dört mevsimin için de bana düşen kış olur
Zemheri geceler de yakar kavurur beni

İsyan ettim feleğe, nedir benim günahım?
Bir of çektim derinden arştan duyulmuş ahım
Gönül oyunların da ne vezirim ne şahım
Delirmek bir şey değil öldürür gurur beni

Dağ değil ki yarayım can bu can can taşıyor
Beden kendi halin de ruhum onsuz yaşıyor
Yarım asır durmadan yar peşinde koşuyor
Kavuştuğum o anda zamansız vurur beni

Yıkıldı bütün dünyam kendimi hiçe saldım
Ağardı saç sakalım bir deri kemik kaldım
Aklım zayi olunca girdim bir kalbe daldım
Sevgi’siyle besleyip Gönül’den korur beni


Kafkasi





.