AFFET BENİ GÜLÜM

Sevda bahçesinde bir gezgin idim,
Haddim olmadan bir al gülü sevdim.
Sardım ateşimle; sanki alevdim.
Sen tomurcuk muydun? Yenice duydum,
Affet beni gülüm, şeytana uydum.

Yüzü o şafkını aydan mı almış?
Bülbülü beklerken, rüyaya dalmış.
Uyarınca düşü yarıda kalmış,
Sen tomurcuk muydun? Yenice duydum,
Affet beni gülüm, şeytana uydum.

Çiğ düşmüş gözüne, ciğerim yanık,
Bir günahım yoktur, karanfil tanık.
Güzel sevmek inan, çok cüretkârlık,
Sen tomurcuk muydun? Yenice duydum,
Affet beni gülüm, şeytana uydum.

Yaradan yaratmış, ne gelir elden,
Aşk denen meymenet, var ki ezelden.
Bana meyilliyse, bilsem tezelden,
Sen tomurcuk muydun? Yenice duydum,
Affet beni gülüm, şeytana uydum.

Allı rengi var ya, tam bir kıvılcım,
Kâlbime vuruyor, dinmiyor acım.
Unuturum belki, zaman ilacım,
Sen tomurcuk muydun? Yenice duydum,
Affet beni gülüm, şeytana uydum.

Bak, bahar geliyor, yeniden aç da,
Güzel kokuları şöyle bir saç da,
İnan, uğramam hiç, istersen kaç da,
Sen tomurcuk muydun? Yenice duydum,
Affet beni gülüm, şeytana uydum.

Karşılıksız sevmek, gönül işidir,
Faili çok basit; aşık kişidir.
Gülüm bizde suç yok, söz gelişidir,
Sen tomurcuk muydun? Yenice duydum,
Affet beni gülüm, şeytana uydum.

20.03.2017

Mehmet Semercio