Her gün doğuşuyla, etrafa aşkla bakar,
O gözlere bir bakan, kafayı daim takar,
Aşkı tüm yüreklere onluk çiviyle çakar,
Kimlere şikayet etmelidir, o gözlerini…


Elleşme gözlerine, yıkılmaz bentleri yıkar,
Mavi lensten süzülerek, ta derinlere akar,
Gözlük altı olsa da, o yakacağı yeri yakar,
Kimlere şikayet etmelidir, o gözlerini…


Görülmese gözler de, sağladığı gizli yarar,
Yararını görmeye, bütün gözler, onu arar,
Birlikteliği perçinleme, verilen güzel karar,
Kimlere şikayet etmelidir, o gözlerini…


Uzak durulmaz inanın, gözü ellere kayar,
Bir ustasını bulmalı, yaptırmalı tam ayar,
Ayarı düzelmezse, gönlüm hasretlik sayar,
Kimlere şikayet etmelidir, o gözlerini…


Ruh terbiyecisi gözleri, gözlerle etti tımar,
Tımar değil aslında, yenen büyük şamar,
Yesem de şamarını hayat zaten bir kumar,
Kimlere şikayet etmelidir, o gözlerini…


Veysel Kimene
Sevda Şairi
(Kemal Yenice)

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.