Gönlümün sultanı sensin tek yârı;
Gelin neme gerek, kız neme gerek.
Yeşerttin bağımda ayvayı, narı.
Bahar neme gerek, yaz neme gerek.

Burcu-burcu koktun gonca gülümde.
Kan veren yapraksın yeşil dalımda.
Düşmez bir nağmesin her an dilimde;
Bülbül neme gerek, saz neme gerek.

Seninle son buldu gönül tasası.
Yalnızlıktan yana tutmam ben yası.
Ömürlük dostumsum, dostların hası;
Seyran neme gerek, haz neme gerek.

Çınlayan nağmesin, bitmeyen şarkım.
En güzel şiirsin, en içli türküm.
Yaktın, ateşlerden kalmadı farkım;
Alev neme gerek, köz neme gerek.

Paylaştın benimle dostluk kelâmı.
İlhâm verdin bana, sundun kalemi.
Aşk yurdu gezdirdin, gördüm âlemi;
Seyyâh neme gerek, göz neme gerek.

Sensiz bahar bana çölden de beter.
Sevgin, sadâkatın burnumda tüter.
Aş ekmek istemem, sen varol yeter;
Biber neme gerek, tuz neme gerek.

Bitmez dünya derdi, hem de pek yaman.
İsterim yanımda olasın her an.
İçim serinliyor güldüğün zaman;
Pınar neme gerek, buz neme gerek.

Kolum, kanadımsın hayat yolumda.
Kederli mutluyum kendi hâlimde.
Nideyim serveti sensiz âlemde;
Çoğu neme gerek, az neme gerek.

(Kederli Ozan/Almanya 16.03.2005)