![]() Boyası KanŞiirin hikayesini görmek için tıklayın İçinden Aşk geçmeyen bir şiirin dramından kelimeler üretmek ..
Yinede aklımda ki sen gerçeği biliyorsun .. Bir köşe başında ; Tumturaklı laflar ediyordu ayyaş sokaki Gece kendi yıpranmışlığını örtüyor siyahi Lacivert bir ilham iniyor gökten Gök demişken orada mısın ? Hangi fırça darbesiyle devrilip bulandım sana Hangi devirde kendi efsunumla yenildim bana Bir korku bıraktın ruhundan toprağıma Ezilip kum tepelerine dönüşüyorum Rüzgarınla savur diye her tanemi kendi göğüne Uzak bir şafak vakti katledildi çocukluk Şimdi kurşun işlemez maviliğime Bir ölüyü öldürmek lütfu sana bile verilmedi belki de Bir anne göğsünden emziriyor zamanı Zaman dişlerini geçirmiş etime Kıvrandığın kutsal kasem de kal .. Kal lütfen…! Kızıl bir ölüm çağlıyor Bin defa öldürüyor kadını, Fetal cinnet …. Hangi vicdan katilin emeğine bürünmüş Ve ayyaş diyor ki ; Fırçayı kırma vakti Tablo bitti …. Deniz... (DEĞERLİ ŞAİRE KATKISINDAN DOLAYI ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM ) KAN, CAN VE DÜNYA Bir gökyüzü vardır birde yeryüzü. Arada dolaşan kimlerdir kimler. Ayyaş Bekri olmuş şarap niyazı. Üstünde gezilsin ezilsin çimler. Hakim kalem kırar idam verince. Anlamıyor sanık düşmüş sevince. Ölüme hak diyor belki kendince. Mezar gündüzü de bir gece eyler. Ressam fırçasını kırmışsa eğer. Tablosudur ona en büyük değer. Boyalara aşık olmuşmuş meğer. Sevda şarkısını renklere söyler. Bu mutlu hayattır yaşanılası. Gayrısına zordur alışılması. Dert verir kötüye bulaşılması. Dostlar ceminde de çalınsın neyler. Kum zerrecikleri uçuşa dursun. Rüzgarsız ortama gelsin buyursun. Niyeti ne ise hemen duyursun. Ses versin rüzgara içilsin meyler. Bakıyorsun kimse insan olmamış. Aramışsa bile yol bulamamış. Kadınlara sevgi saygı kalmamış. Değer eder olmuş lüzumsuz şeyler. Zayi Ozan diyor, aşksız mı dünya. Ömür gelmiş geçer meşksiz mi dünya. Herkes bir antika eskiz mi dünya. Yaşama en değer yer imiş köyler. ZAYİ OZAN – İlhan ATEŞ Ankara, 17 Mart 2017 Cuma |