![]() Bizim bir çocukluğumuz kaldı hayatın bir yerinde
Bizim bir çocukluğumuz kaldı hayatın bir yerinde
Ordan oraya taşına taşına kaybolan hatıra defterlerimize rağmen Kaybolmayan hafıza defterlerimizde kalan o çocukluğumuz işte Renk renk küçük büyük bilyelerimiz vardı ceplerimizi dolduran Birbirine çarpınca çıkardığı sesler hâlâ kulaklarımda Birde yağmurlarda kapı yerine girdiğimiz pencerelerimiz vardı Hani sık sık buğulanan kenarları macunlu olan pencereler Doymayacağınızı bilerek bir simidi beş altı parçaya böldünüz mü hiç? O günlerde bölüşmelerimiz vardı bizim kardeşçe ve kıskanmadan Ve bir kızı sırf arkadaşımız seviyor diye vazgeçişlerimiz oldu boyun bükmeden Düşe kalka büyüyen ve büyüdükçe hayalleri küçülen o çocuklardık Birde kimimizin tartısı vardı Kimimizin simit tablası Bazılarımızında boya sandıkları Benim tartım olmuştu mesela Bugünlerde hayatın yükünü tartamaz taşıyamaz o tartı biliyorum Ama o günlerde küçük hayallerimi ceplerime doldurduğum bozuk paralarla taşıyordu o tartı Birde bahar geldi mi bütün badem ağaçları bizi beklerdi Sonra gökyüzünü sahiplenirdik birde Kuşlar gibi süzülen makaralara doladığımız uçurtmalarımız olurdu Büyüdüğümüz sokaklar başkaydı o zamanlar Ve o günlerin çocukları o sokaklarda hiç aç kalmazdı Biryerlerde bir düğüne rastlar ve orda pide ayranla karnımızı doyururduk Olmadı illa bir teyze elimize birşeyler tutuştururdu Biz bir çocukluk yaşadık ve bugünlere geldik Bugünlerin çocukları da büyümeli Ve hafıza defterlerinde hatırlayacağı güzel anıları olmalı Güray Gökkaya |
Nostalji şiirler ne kadar güzel oluyor.Okurken hüzünlense de insan biraz yine de içi açılıyor insanın.Bir o günlerdeki insanlara ve insanlığa bakıyorsunuz, bir de şimdiki zamana.Arada ne kadar büyük fark var.
Yine de dilerim ki her şeye rağmen güzel ve mutlu anılar kazınsın bugünün çocuklarının hafıza defterlerine ve yüzlerine hep bir tebessüm olarak yansısın
Çok güzeldi şiir, kutluyorum.Selam ve saygılarımla