Benim seni sevişlerim sıralandı yüreğime.
Ben senin bedenini değil, yüreğini sevdim.
Şimdi varlığından yoksun uzaklığınla sevdim.
Sende ki imkansızlığı sana sarılamamanın acısını sevdim.
Hasreti kendime gurur seni yar deyipde sevdim
Sırf sonunda sen varsın diye sana olan vuslatı sevdim
Yalnızken aklımda oluşunu,
Seni hayaller de buluşumu,rüyalar da görüşümü sevdim
Sana şiirler yazıp,her kelimesinde senden bahsetmeyi sevdim
Her demde resmini görünce bile heyecandan titreyerek.
Seni bir gün görebilme hazzı ile yaşamayı sevdim
Seni nefes alıp yaşama umudum etmeyi sevdim......
Seni böyle sevdim be, sol yanımın sahibi.
Sen sevmesende ben var oluşunu sevdim.
Adını duyunca kalbimin acısını sevdim.
Acılarda bile seninle olabilmeyi sevdim.
Sadece varlığını bilerek huzur almayı sevdim.
Belkide senin sevmeme ihtimaline karşılık
Mutluluk sağlık ve huzurda olmanı sevdim.
Heyyy sol yanım canımın içi ben seni SEVDİM.

Rcp.Kahvecioğlu