2
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
492
Okunma
gözünde canlandır ve bir düş kur
yürüyoruz sahilde etraf çok sessiz
her zaman ki masamıza oturuyoruz
birbirimizi tanıma adına her şeyi konuşuyoruz
meğer ne çok ortak yanımız varmış
ruh ikizimsin sanki
seni tanıdığım için çok mutluyum
tatmadım böyle bir mutluluk inan ki
içim içime sığmıyordu çocuklar gibi
ellerini tuttuğum da yüzüm kızarıyor
gözlerine bakamıyordum
senin yüzün de hınzırca bir gülümseme seziyordum
ve seni sevdiğimi bir türlü söyleyemiyordum
zaman ne kadar da çabuk geçiyordu
ayrılık vakti istenmeyen o an geliyordu
ikimiz de bu an hiç bitmesin diyor
sımsıkı kenetlenip ayrılmak istemiyorduk
bir birimize sözler verip usulca uzaklaşıyorduk
gözden kaybolana kadar gözlerimiz de yaşlar
sessizce ağlıyor el sallıyorduk...
Refik
09.03.2017
İstanbul
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz