Farklı uyan bu sabah,
Önceki sabahlardan.

Bak güneşin doğduğu yere.
Aç pencerelerini,mutluluğa.
Baharın coşkusunu hissedeceksin içinde.

Cemreler düştü bir bir,
Havaya,Suya,Toprağa.

Ağaçlar,
Kışın çıplak yalnızlığından kurtulup,
Bürünüyorlar dala,çiçeğe,yaprağa.

Çıkıyor ortaya,yeşil her tonunda,
Uyanmakta bütünüyle doğa.

Rengarenk,mis kokulu güzel çiçekler,
Vızıldamaya başladı arılar,böcekler.
Uçuşuyor artık,çiçekten çiçeğe,
Kanatlarında doğanın en güzel renkleri,Kelebekler.

Bir kuş gibi,kanatlanıyor yürekler,
Bekleniyor artık,
Yüreklere düşecek Cemreler.

Haydi,aç artık pencerelerini doğan güneşe.
Kucakla baharın getirdiği mutlulukları.

Kurtulsun ruhun,kışın karamsarlığından.
Kavuşsun bedenin,
Sabahın erken saatinde,bahar güneşine.
Baharın güzellikleri,doldursun içini neşe.

Sabahın mutluluklarına aç pencereni,
Derin derin çek içine nefesini.
Coşkuyla kucakla,baharın getirdiklerini.

Saçlarına baharın kokusunu,
Serpiştirsin,sabahın bahar meltemleri.

Koşuştur yalın ayak kırlarda,
Çıplak ayaklarına sinsin,
Gelinciklerin,Papatyaların kokusu.

Sevdiğin gelsin aklına,
Ve elindeki Papatyaların yapraklarında,
Hep "seviyor"ları çek,"sevmiyor"ları atla.

Kelebeklerin,
Çiçekten çiçeğe gezişini seyreyle,
Kır çiçeklerinden süzülen,
Sevda kokularını çek ciğerlerine.

Aç artık pencerelerini,merhaba de,
Doğmakta olan yeni bir mevsime.



Tuğal KÖSEMEN
05.Mart.2017