1
Yorum
2
Beğeni
3,0
Puan
998
Okunma
Çok yük birikti, artık kaldırmıyor omuzlarım
Çok şey öğrendi çırak, mamafih aramıyor ustasını
Artık dinlenmek için boşluk dahi aramıyorum
Çok yakınım ölüme, pek vaktim de yok sanırım
Daralıyorum; tüm yandaşlarım kayıp, ordum yenik
Bir çıkış arıyorum lakin ışık dahi bulamıyorum
Sade bir duvara dayanıyorum, dayanamıyorum
Onunla konuşuyorum, yalnız ona dert yanıyorum
Nasıl bir soru sorduysam, bazen cevap dahi alamıyorum
Hayat; bazen çok bilge, bazen tezat dolu bir oyun
Tüm taşları önüne serer, ölüm kaybedeni bulur
Ben yolunu çoktan kaybetmiş bir keşişim
Benden ne usta, ne çırak olur, ne de bir yolun yolcusu
3.0
100% (1)
Cevap Yaz