beyaz bir sayfa açmıştım hayata
kalemim sendin...
yazdım, çizdim, karaladım
her biri cümle selamdı gönlüne...
ben yazdım sen sildin
sen yazdın ben sildim
bu ne biçim bir yarıştı?
ne kazanan belli, ne kaybedeni!
dağ başlarında dolanan
alıcı kuşlar gibi,
dönerlerdi başımızda
pervane olmuş avcılar,
derinliğin en dibinde
biz kaybettik ellerimizi


gönlümün yusufcuğu!
gözlerinin pınarlarından
inciler dökülmez mi oldu?
beyhude geçiyor günler
acem şahı krallığın yıkılsın!
bedduamdır sana
saçına düşen her ak yıldız
kurşun gibi batsın göğsüne
yaşlandığın her saniyede
hatıralarımdan
reddi mirassın...

söz ağızdan bir kere çıkardı
benim yaşadığım zamanlarda
inanışım bu yüzden söylenenlere
yalanın istilasına uğramışız
çok geç anlamışım...

varsın olsun,
adım yalancıya çıkacağına
kandırılan ben olayım
ne farkeder.?

sibel