Susturmak istiyorum içimdeki seni..
Hıçkırıklar boğazımı delsede,
Gövdemi yırtarcasına...
Yüreğimi bedenim’den terk ediyorum.

Sessiz çığlıklarla kıvranıyor ruhum,
Nefesim; iki rafadan arası sıkışmış,
Gözlerim bulanık, umutlar darmadağın.

Bulutlar: kan kızılı bir tonda hüküm sürdü bu şehre
İşportaya düşmüş sevdalar
Belki coşkusu düşler içindeydi yarınlar
Lakin kalleş zevkleriyle katlettiler düşleri
Elden ele savruluyor mendiller

Zılgıtlar, ağıtlara karışmış
Ağıtlar çıkmazlara hapsolmuş.

Sakın ha! Aldanmayın..
Yüzümde papatya gibi açan gülüşlere,
O gülüşler, papatya falı gibi yalancı ve bitkin

Son çırpınmışlardır bu ömrümün,
Ayaklarım tavan arası içinde,
Unutulmuş ve eskimiş bir çıkrık gibi..
Sessizce yol alır gidebildiğince.

Ellerim dermansız ve tutsak inliyor
Mühürlediğin dudaklarımın damgasını,
Kim bilir hangi gönülü sessizce mühürlüyecek.

Susturmak istiyorum içimdeki seni!
Öldür, öldür içimdeki seni öldür
Sessizce, habersizce, öldür ve öyle git
İnan inan ihbar, etmem seni!

Turgay Parlakyıldız