Bir gülüştü onu tutsak eden sevdaya yasak ormanda
Bir görünüp bir kayboldu büyülüydü gülüşü
aradı o gülüşü aynısından yoktu Seslendi Rüzgara yara söylesin diye
Gülüşünden bir parça göndersen Ferahlasa Yüreğim
bir de dokunuşundan yolla
Tutkumu avut benim
dudaklarını yolla başkası öpmesin tek tek yollamak zor olursa
Hepsini birden kapıp gelsin ey Rüzgar
Rüzgar sustu bekleyişin çanları çalmaya başladı
Hasretin içinde geçen ömürler
Vuslattan mı ayrılıktan mı aldatılan kalpler
ağlayan gözler
dolmamış çileler
çekmeyince biter mi Acılar
Esmeyince rüzgarda dağılır mı bulutlar
yeşerir mi doğa yağmayınca Yağmur
kıymeti bilemeyince Gençliğin beklerken yaşlanır mı insan
ağaran saçlar yer yer dökülür mü
Akıl unutur Eller titrer olur mu
Bulutken gökyüzünde tutamazsa seni
Su olup kayıp gittin mi ellerinden Pınar olduğunda şifa niyetine içmedi mi
yaralarına Deva olmadı mı kalbinde yer ayırdığın
hançer -i ebrusunu vurdu mu Göğsüne
günbatıp gökyüzü siyaha boyanınca
Yıldızlar ışıyıp ay gülümseyince
Azad edip Kendini küllerinden yeniden doğar
affedilmiş kayıp ruhun kayıp sevdalısı
Hacer Sarıgül