Tan yeri ağarıyor yine göz kapatmadan
Kaç geceyi sehere çattım sen bilmiyorsun
Uğurladım geceyi kalktım şafak atmadan
Kaç seheri sabaha kattım sen bilmiyorsun

Akşam karanlık çöker geceden günüm solar
Bahtıma zindan düşer hüçreme nefret dolar
Uyuturken gönlümü gözler şehrine dalar
Ben her gece kapına gittım sen bilmiyorsun

Dört duvar arasında sıkışıp kalıyorken
Karanlık bir kuyuda Çukura dalıyorken
Hayaline sarılıp gölgeni çalıyorken
Uzandım sol yanına yattim sen bilmiyorsun

Elimde güz gülleri sarardı kurutma yar
Geçer sevda mevsimi sen bunu unutma yar
Her çiçekte bal olmaz gönlünü avutma yar
Ben senin gizlerinde yittim sen bilmiyorsun

Umutlarım göçerken ömrümün yarısında
Buz tutuyor yüreğim gecenin karasında
Arıyorum seni yar düşlerim arasında
Her gecenin ardından bittim sen bilmiyorsun

Her gün sebep deyipde adına yanmadım mı
O yangının içinde ben seni anmadım mı
Her sözüne inanıp aldanıp kanmadım mı
Can dedikçe canıma kattım sen bilmiyorsun

Şahini