Dert ile geçti bu devri âlem
Ne yazık ki,söylenecek söz kalmadı,
Viran ettin bu şehri,sen de oldun viran,
Saygıya değecek öz kalmadı.

Sevgileri bagladın gurbete tutsak,
Acı bir hatıradır neresinden tutsak
Mecâlim yok artık, hicran vuslata tutsak,
Anıları yâd edecek dostlar kalmadı.

Ferman gelmiş yolumuz yokuşta,
Silinir mi,ey zalim!..cemâlin bir bakışta,
Sen kârlı çıktın,ben se savaşta,
Yaşın yaşın ağlayacak göz kalmadı.

Sabır silahım oldu,susmak durağım,
Elimden eline gül kalmadı,
Şefkât bağrımda rüzgar biçti:Zararda yıllarım,
Bir bıçak gibi kestin,baglanacak yol kalmadı.

Yağmuru toprağa diken eyledik,
Yaprağı dalından söken eyledik,
Aşkı ekmeden,sitem eyledik,
Mâziye sarılacak iz kalmadı.

Kururul kıyamet ardadır namus,
Ben gidiyorum!..kinini kendine kus,
Ne deniz boğar beni,ne de okyanus,
Ömrümden gayri paylaşacak KOZ KALMADI...
ZEHRA YÜCEL