Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
MUTLUYMUŞUZ Ayaklar yalındı başlarsa kabak Yemek ya pilavdı ya da bal kabak Ortaya konurdu dolu bir tabak Ekmekle yiyin ha! Tükenir derdik Diz çökerek yere sinide yerdik
İsraf yoktu asla biterdi sahn Doymayanlar varsa sıkardı tahin Kurt kuş sebeplenir atmaca şahin Özgür uçar gökte atmazdık zehir Gübreler hayvansaldı doğaldı zahir
Baykuş görse biri korkardık lakin İlişmezdik ona öterdi sakin Hele nasıl bakar değildi tekin Batıl idi doğru bilirdik ama Yine çekinirdik konunca dama
Ahenkliydi hayat belliydi sıra Bahçe tarla işi hep ardısıra Fasulye sarardı yanda mısıra Hazırlık yapılır sonbahar güze Karnımız doyarsa yeterdi bize
Para pul değildi geçerli akçe Sözü söylemezdik büyüğe pekçe Ölçülü nizamlı düzendi hakça Güzelmiş o günler farkına vardık Özlem hasret ile yüreği yorduk
Bozkırî takıldı geçmişte kaldı El âlem fettanmış nice yol aldı Umudu hayali ayıkken çaldı Dönüp dönüp baktım geçmişe düne Mecburi geri geldim bugüne yine Adnan SİVRİ/BOZKIRÎ 14.01.2017
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
MUTLUYMUŞUZ şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
MUTLUYMUŞUZ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Kalemin susmasın
___________________________Selamlar