1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
785
Okunma
Eskicinin bile almadığı bir eski,
Hayatta ikinci sınıf bir karakter oyuncusu,
Hiç bir zaman beklenti bulamadığımdan mı,
Mutsuz şeyleri çalmaya alışık oldum
Merhamet, dostluk, şevkat, aşk
Hep bulunmuştu tabiatım da,
Mutsuzluk, haksızlık, bitkinlik hayatımda,
Belki ondandı mutsuzluk çalma alışkanlığımda.
Yaşayarak bunları dolarım bulut gibi,
Suskun avazlarımda yağarım içime kan gibi,
Yoksa bõylemi yazılmıştı alın çizgisi,
Haklıyım, ondandır mutsuzluk çalma alışkanlığım.
Bakar dururum içimdeki hayat cehennemine,
Bir aşk, bir seven tutarmıydı delicesine
Hiç istemediler cekemezler dûnya yûzûnde,
Mutsuzluk çalma alışkanlığı acıdandır.
Bu hikayenin sonunu çok iyi bilirdi şair,
Kalemi hep mutlu sona bağlardı vesair.
Efe Erdal ŞAHİN
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
