Sudan çıkmış balık gibiyim şaşırıyorum
Yeni benliğime alışıyorum
Parmaklarım kıpırdamıyor sanki oynamıyor
Elim kolum yerinde çok şükür ama beni dinlemiyor
Gözlerim görüyor çok şükür bakıyorum boş boş
Anlamsız ifadesiz
Sanki taş bebek gözü gibi oldu gözlerim
Ayaklarım bacaklarım yerinde duruyor
Çok şükür
Var ama sanki bana ait değil gibi
Yürüyor,hareket ediyor
Anlamsız uyumsuz adeta robot gibi

Sanki ben olmayan bir ben
Kaplamış her yerimi
İçimde eski ben ruhum içime sığmıyor taşıyor
Taşamıyor aşamıyor dibe çöküyor
Dibe vuran ruh ne hale gelir
Ruhum parçalanıyor ufalanıyor
Kum gibi oluyor
Kumlar üzerime yığılıyor sanki
Eziliyorum adeta yok oluyorum
Birde hafakanlar üstüme üstlük

Yaşıyorum çok şükür yaşamıyormuşum gibi
Yaşamak hergün biraz değişerek
Yaşamak ve bunlara alışmak
Bana çook zor geliyor