Hüzündü yürek
Ayaz kar tanelerini dondururken
Yoklugun ısıtıyordu
geceyi
Her şey yoklugundu odada
Aranır olurdu gözlerin.
Bilirsin istasyonlarda beklerdim gelmeni
Geç
vakitcelerinde ömrün
Erkekçe bir arayıştı
ölüm Yoklugunda yakınlaşan
Aglatan yüregi
Gün batımlarında kanatan.
Nerdesin yine ıslakmı avuçların
Saçların savrulurmu rüzgarlarda
İşçi sofralarına aşinamısın
Irakta bir dag yamacında
Yitik
ölümlerden ardıl
Korkunç kayıplarında ömrün
Islak şehirlerin yagmurlarında
Ayazlarda üşüyen
kadın Banamı aitsin yoksa hikayemi tümceler
Sözcükler kafiyesizmi
Ölümler önemsizmi
Hüzündü yürek ,nerdesin.