Dağdan kopan çığ gibi üzerime şahlandın
Ölüm kadar korkarken seni kaybetmekten ben
Kemiren şüphe ile yeniden silahlandın
Ölüm kadar korkarken seni kaybetmekten ben

Güvenmedin asla hiç verdiğim teminata
İnanmadın bir türlü yaşadığım hayata
Ne aşka sığardı bu, ne vicdan, ne fıtrata
Ölüm kadar korkarken seni kaybetmekten ben

Suçladın, parçaladın keyif aldın mı bari?
Çıkamadım içinden nasıl olacak gari
Bir yoldayım ki, ömür sensizliğe havari
Ölüm kadar korkarken seni kaybetmekten ben

Gece döndü karaya uykumsa karabasan
Adı yok mevsimlerin hepsi birer faveran
Kanıma karışıyor hasret dediğin hüsran
Ölüm kadar korkarken seni kaybetmekten ben

Bekleyemiyorum ki sabah ola hayrola
Karanlığımla kardeş olmuş, fetret kolkola
Uzunca sürdü, haydi Uğur, uğurlar ola
Ölüm kadar korkarken seni kaybetmekten ben
10-12-2016
Uğur UKUT