Vefa gurbet ele sürgün edildi,
Sevgiyi dalında sam yeli vurdu...

Dostun sözü senet;yıkılmaz idi,
İki yüzlü dostun yolları yordu...

Ordu yemin edip çıkınca yola,
Yedi düvel bizi burçlara sordu...

Zaferler pırıltı,zaferler nişan;
Çaldıran bir ordu,Mohaç bir ordu...

Akıncı atını eyerlemezse,
Vistül’de bir mazlum kan ağlıyordu....

Balkanlarda mazlum çığlıkları var,
Feryatlar sinemi hep dağlıyordu....

Kale dıştan değil , içten yıkılır,
İçimizde yanki yol sağlıyordu...

Kan borcunu millet fazla ödedi,
Çanakkale ,Mohaç kan çağlıyordu...

Zaferi süngünün ucu sağladı;
Kalemler masada kan ağlıyordu....

İyi niyetleri hainler yedi,
Kutlu rüyaları şerlere yordu....

Gönülde hudutlar kanla çizildi,
Zafer hasretleri içimde kordu....

Tarihin bağrına yiğitler gömdük,
Onlara bir cihan kan ağlıyordu...

Oğuzlar,Bilgeler,Kürşat ,Tiginler,
Tarihin kalbine can sağlıyordu...

Ötüken ağlıyor ,Mohaç ağlıyor,
Ağıtlar sinemi kor dağlıyordu...

Her hasret tarihe mıhladı beni,
Bağlıyordu gönül; can bağlıyordu...

Sakarya ’da bitti ; tarih kamburu,
Dumlupınar bize can sağlıyordu...

Kalemler ;kandan mürekkep ister,
Hudutlar gönlümde kan ağlıyordu...


Musa DOĞRUER(Teslimi)
13 Ağustos 2016